Oftalmoskop zwany także wziernikiem okulistycznym ,to przyrząd medyczny służący głównie do badania dna oka. Pierwszy oftalmoskop został zbudowany w 1851 roku przez Hemholtza i nazywany był wówczas „szklanym okiem”, a udoskonalony został pod koniec XIX w przez polskiego okulistę i wynalazcę K. Gałęzowskiego. Oftalmoskopy możemy podzielić na dwie główne grupy: pośrednie i bezpośrednie. Oftalmoskop pośredni wykorzystuje soczewki i zestawy źródeł światła, dzięki czemu pozwala na bardziej szczegółowe badanie struktur oka, naczyń krwionośnych jak i nerwu wzrokowego. Stosuje się go w diagnostyce różnych schorzeń okulistycznych jak i ogólnoustrojowych np. cukrzycy czy nadciśnienia tętniczego. Oftalmoskop bezpośredni jest znaczniej mniej skomplikowany w budowie, składa się z jednego źródła światła lusterka i soczewki, co pozwala na oglądanie tła siatkówki i plamki żółtej. Badanie przy pomocy oftalmoskopu jest zupełnie bezbolesne i powinno być rutynową czynnością podczas wizyty w gabinecie okulistycznym.